KAYDA GEÇSİN

Asıl yangın  yüreklerde ,  kalbimizi sardı alevler .

 Ve bu yangının   dumanı kafamızda, hiç bir şeyi doğru göremiyoruz artık .

Yoksa Cayır cayır  yanarken ğlke  , halkın  feryad figanı bir kenara itilip

Koyundan ,  jipinden  sanki bilinmiyor gibi  yangın yerini göstererek uçak  isteyeni   kahraman ilan eder miydi  aklıbaşında bildiklerimiz ,

Eğlenmeyi yiyip içme,

Gülme, güldürmeyi en vulgar (kaba) kategoride  mizah diye dayatan kafa geri dönüyor diyemem hiç gitmedi  ve her boktan çıkmaya doymuyor , Wagner ne ki !

Yangının dumanı gözlerimizde ,  göremiyoruz , seçemiyoruz.

Ciğerlerimiz duman ve hala ;

Evlerini teşhir etmeye dayamayan ünlülere ünsüz  zenginlerde katıldı , hepside yıllarca antikacı, eskicilerden ‘Obje’ toplamışlar  sonuç, birbirinin aynı kalabalık ve stilsizlikte ortak   evler, hay sizin zenginliğinize be !

Yoksulundan değil  zengininin zenginliğinden , görgüsüzlüğünden utanan  bizden başka  ülke var mı  ,

Alevler alevler alevler, hayvanlar kaçışıyor.

Ateş ve orman bir araya gelince  ,

bu aşktan küller , acılar  kalır geriye .

Ama   sonra kendini onarırmış  ormanlar, yeter ki dokunmayın , rahat bırakın .

Ateş,

Su

ve iktidar  

Zenginiyle, politikacısıyla , sanatkarım diye adı  çıkaranı   ve  medyasıyla ,  çok merhametsiz .

Duman çok göremedik.

Yangın ve yaşamın ikiside oksijensiz olmuyor , iki zıt aynı şeye muhtaç .

Biz  ateşiz , onlar yaşam , en arsızından .

Biz küller, onlar öldüren duman.

Dostukların , vatanseverlik,  iyiliklerin  yangın yerine dönmüşüymüş menfaatler, siyaset , ve para  

bu alevlerde çok iyi anladık ciğerlerimiz sökülürken .

Hırslar ateşledi yangını inkara luzum yok .

Yangın çektiğimiz acıları aydınlatsın bari ,  ateşin aydınlığında gerçekleri görelim artık görelim , görelim, hep görelim aydınlıklarda.

Ateşi yakan insan söndürmesini bilmez mi,  yoksa yakar mıydı ,  nasıl oldu da hala  söndüremedik , hala mı yeterince yanmadık .

Konuşmaktan yorulmadılar kalemi  laf yapan boş köşeler .

Medyasever siyasetçiler kendilerini yakarken , ormanlar tutuştu .

Bilim ve  ilim  çok iyi durumda  hemen herkes sosyolog  fabrikasını mı açtılar nedir ,   

Dr.  , prof olmayan kalmadı bir Abdüllatif Şener hale Doçent  ki aralarında akademisyen olan oydu !

Adı birbirine karşı   iki ittifak konulmuş olan bir koalisyon bu ateş, duman, is ve yangın , ölüm bu .

Büyük Şair  Edip Cansever’in 

Limonluktaki Yangın şiirindeki ;

‘Kimsesiz atlıkarınca’, 

‘utangaç’, ‘kimseye bir şey söyleyemeyen’

 16 yaşında üvey annesi tarafından istismar edilen o çocuğun ta kendisiyiz biz .

Sonunda çocuk şöyle der  :

 ‘O günden sonradır ki iyi tanıdım ben kanı.

Bir gece uykudaydı bütün konak
Gizlice bahçeye çıktım
Yaralı bir hayvan gibi sürünerekten
Sokuldum limonluğa usul usul
Döktüm bir şişe gazı ve limonluğu yaktım.’  Şiiri,  yangınları Kayda Geçelim Efendim [email protected]