• BIST 115.147
  • Altın 163,118
  • Dolar 3,8058
  • Euro 4,6547
  • İstanbul 12 °C
  • Ankara 5 °C

Hıncal Uluç'tan sert yanıt: Efendim gülmemişler!

Hıncal Uluç'tan sert yanıt: Efendim gülmemişler!
Sabah gazetesi yazarı Hıncal Uluç, Cem Yılmaz'ın vizyona giren Arif V 216 filmine gelen eleştirilere karşı çıkan sert bir yazı kaleme aldı.

Cem Yılmaz'ı yakalayıp boynuna sarılmak ve alnından defalarca öpmek isterim.. Yani bu nasıl bir idealizmdir?..

Filmin büyük bölümü 1969'da geçiyor. Cem Yılmaz, o sahnelerde her şeyin 69 yılına uygun olması için çılgınca uğraşıyor.. 30'a yakın set kurulmuş iyi mi, dış ve iç sahneler için.. 69 Türkiyesi yaratılmış.. Nasıl yaratılmış.
Bir sahnede bir masa var. Masada bir kül tablası.. Cem "69 yılında bu kül tablası var mıydı" diye takmış kafasına. Tam üç gün sürmüş araştırma. Üç gün tüm ekip beklemiş iyi mi?. Muzaffer dayanamamış sonunda.. "Yahu bu sahneyi kaldıralım, kül tablasını kaldıramıyorsak" demiş ama, Cem inatçı, ısrarlı ve inançlı.. Nihayet "Vardı" cevabını bulmuşlar da, filmde on saniye falan görülen, o da sadece masanın etrafındakilere değil, masaya bakanlar tarafından görülebilen kül tablasıyla sahne çekilmiş..

*
Efendim "Gülmemişler.."
Efendim Şahan Gökbakar daha güldürüyormuş..
Bunlar nasıl yanlış şartlanma?. Bu nasıl yanlış bir karş-ı laştırma..
Şahan "Komik" film yapıyor.. Sadece güldürmeye yönelik.. Jerry Lewis gibi..
Cem "Komedi" yapıyor.. Charlie Chaplin gibi.. Kahkaha atmıyor, yer yer tebessüm ediyor ama çok düşünüyorsunuz. Sorun da burdan çıkıyor..
Arif V 216'ya kahkaha atmak peşin fikri ve niyetiyle gidiyorsanız, fena halde hayal kırıklığına uğruyor; Ayça Tekindor gibi "Seyrettiğim en kötü film" diyebiliyorsunuz.
Ya da Yüksel Aytuğ kardeşim gibi "İnsan Cem Yılmaz filmine niçin gider?. Gülmek için.. Ama Arif V 216 güldürmüyor, insana hayal kırıklığı yaşatıyor" diye hüküm verebiliyorsunuz..
Sen dünyanın gelmiş geçmiş en büyük komedyeni (Komiği değil, komedyeni) Şarlo'nun "Sahne Işıkları" filminde hiç kahkaha attın mı, Yüksel?
Çıkarken "Hayal kırıklığı" mı yaşadın?..
Muhteşemdi, Sahne Işıkları.. Sinema tarihinin hiç sönmeyen ışıklarından biri olarak parlar durur, yıllardır..
*
Arif, kahkaha atmak değil, "Film seyretmek" için gidenlere "İnsan olma"yı anlatmak için 1960'lı yıllara gidiyor.. Kenar mahalleye hem de.. Asıl o zamanlar, o mahallelerde hem de nasıl insan olduğumuzu anlatırken, 2000'li yıllarda giderek robota dönüştüğümüzü fark ettiriyor.. Kafalara dan diye vurmadan.
Uzaylı robotun insan olmak için geldiği dünyada insanların, teknolojinin esiri olarak robotlaşması nasıl çarpıcı bir ironi. Nasıl çarpıcı bir eleştiri..
Oyunculuk olağanüstü.. Başta Cem..
Ozan Güven muhteşem.. Zafer Algöz. O nasıl bir tiplemedir?. Çağlar Çorumlu, harikalar yaratıyor.

Yazının tamamını Sabah'tan okumak için TIKLAYIN

  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
Tüm Hakları Saklıdır © 2017 Gerçek Gündem | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.